περι προβατων ΚΑΙ ΓΙΑΓΙΑΣ ΒΑΓΓΕΛΑΣ

Η γιαγιά μου η Βαγγέλα είχε τρείς προβατίνες. Σίγουρα είχαν ονόματα αλλά πλέον έχουν περάσει σχεδόν σαράντα χρόνια και δε τα θυμάμαι.Οι προβατίνες ζούσαν ζωή χαρισάμενη, η γιαγιά μου τις είχε μοσχαναθρεμμένες. Τις έθρεφε για το μαλλί και το γάλα. Και για την παρέα.Τους μιλούσε συνέχεια, τους έκανε πλάκες, τις χάδευε, τις καμάρωνε. Όταν έβρεχε, η μόνη της έγνοια ήταν να τις φέρει από το χωράφι στο σπίτι τους, στα ζεστά. Αδιάβροχο δεν είχε, τα αδιάβροχα ήταν για τους Πρωτευουσιάνους. Μέχρι να τις φέρει πίσω στο σπίτι, γινόταν σουρούδι. Μαζί και εγώ που την ακολουθούσα σα μαγεμένη μαθητευόμενη. Κοντά στη γιαγιά μου έμαθα να αγαπώ τα ζώα. Και να τους προσφέρω ευζωία.

Δε θα ξεχάσω ποτέ τότε που οι προβατίνες της κατασπαράχθηκαν από αγέλη άγριων σκύλων. Η γιαγιά μου είχε μαρμαρώσει. Τρείς ψυχές άψυχες στην καρότσα του μπαμπά. Το αίμα τους είχε λεκιάσει την κατάλευκη γούνα τους. Θυμάμαι τη μάνα μου να λέει ότι τα πρόβατα δεν αμύνονται και ότι είναι εύκολο θύμα. Δε θυμάμαι τι είπε η γιαγιά ή αν έκλαψε. Θυμάμαι τη σιωπή της. Και ότι από εκείνη τη μέρα, δεν ανέθρεψε άλλο ζωντανό. Λες και οι σκύλοι κατασπάραξαν την ψυχή της μαζί με τις σάρκες των κοριτσιών της. 

Αυτό που γίνεται στην Ελλάδα το 2025 με την ευλογιά των προβάτων είναι μεγάλο θανατικό. Θα ήθελα να βρεθούν φιλόζωοι εισαγγελείς, κτηνίατροι, δικηγόροι, συνεταιρισμοί κτηνοτρόφων και αγροτών και να σταματήσουν αυτήν την παράνοια.Να εφαρμοστεί εμβολιασμός και καραντίνα. Να βρεθούν οι υπεύθυνοι του φιάσκου. Να στηριχτούν οικονομικά και ψυχολογικά οι κτηνοτρόφοι που αναγκάστηκαν να θανατώσουν υγιή ζώα. Και ναι, πολλοί κτηνοτρόφοι σφάζουν, αλλά πολλά ζώα αναθρέφονται για το γάλα και το μαλλί τους. Όπως οι τρείς προβατίνες της γιαγιάς Βαγγέλας. Κάθε ζωντανό και μία ιστορία. 

φωτογραφία από τη σειρά Δρακονιανοί.